Consider the human body simultaneously as a source, an echo, a transmitter and as a point of resistance to electromagnetic waves. The nature of invisible material forces and the exploration of how these dynamic energies impact our sensory perception are topics artists have been exploring since the invention of X-Rays and telegraphy over a century ago. The Electromagnetic Bodies project takes its cues from the pioneering work of Nikola Tesla (1856-1943) whose perfection of alternating currents, radio, the wireless transmission of electricity and global distribution of energy laid the groundwork for the existence of today’s technology driven society. The realms of wireless mobility, telepresence, robotics, networked communications and artificial intelligence are intrinsic elements of contemporary electronic and interactive art closely related to Tesla´s visionary concepts.

We kunnen het menselijk lichaam zowel als bron, echo en geleider van elektromagnetische golven zien. Wat deze onzichtbare krachten zijn en hoe zo’n dynamische energie onze zintuiglijke waarneming beïnvloedt, zijn vragen waarmee kunstenaars zich al bezighouden sinds de ontdekking van onder andere röntgenstralen, ruim een eeuw geleden. Het project Electromagnetic Bodies is gebaseerd op het baanbrekende werk van Nikola Tesla (1856-1943), die met zijn perfectionering van wisselstroom, radio, draadloze stroomoverbrenging en wereldwijde distributie van energie de basis legde voor onze huidige door technologie gedreven maatschappij. Draadloze mobiliteit, robotica, computercommunicatie en kunstmatige intelligentie, wezenlijke elementen van de hedendaagse elektronica, zijn nauw verwant aan de visionaire denkbeelden van Tesla.

Michiel van Bakel/Bill Spinhoven, RealTimeWarper, 2006
As the perceived need for security grows, so does the need for surveillance. RealTimeWarper researches means with which to give this imagery back to the public. In this case the visitor’s bio-electromagnetic presence is picked up by sensors which trigger cameras feeding an editor. Real-time animations of those caught in the web of cameras are processed and projected, visualising an invisible scenario of movement. Before becoming an artist, Michiel van Bakel studied astronomy and psychology. Bill Spinhoven studied at the Technical University Twente and teaches since 2000 at the AKI Enschede.

Michiel van Bakel/Bill Spinhoven RealTimeWarper, 2006
Steeds groter is de behoefte aan veiligheid en daarmee aan bewakingscamera’s. In hun project RealTimeWarper onderzoeken zij hoe beelden van bewakingscamera’s terug te brengen zijn in de openbaarheid. Een sensor die gevoelig is voor de bio- elektromagnetische energie, die ieder levend wezen uitstraalt, brengt camera’s op gang. Real time animaties van de opgenomen beelden worden ter plekke getoond aan de bezoekers die zojuist gevangen zaten in het web van camera’s. Onzichtbare werelden worden op deze wijze zichtbaar gemaakt. Voor hij kunstenaar werd studeerde Michiel van Bakel enkele jaren astronomie en psychologie. Bill Spinhoven studeerde aan de Technische Universiteit Twente en is sinds 2000 docent aan de AKI te Enschede.

Edwin van der Heide, Radioscape IV, 2005
Radioscape IV transforms the urban environment into an orchestrated acoustic labyrinth. Based on the fundamental principles of radio, visitors are provided with a special handheld receiver/antenna and a pair of headphones with which to create sonic compositions. Fifteen transmitters, spread out in the neighbourhood, each broadcast their own independent compositions listed from the short wave spectrum. As these transmissions overlap each other in space, unique meta compositions are formed by the movement and change in position of the visitor. Edwin van der Heide studied sonology at the Royal Conservatory in The Hague and works as an independent artist in the fields of sound, space and interaction.

Edwin van der Heide, Radioscape IV, 2005
Radioscape IV maakt van een stedelijke omgeving een akoestisch labyrint. Uitgaande van de fundamentele principes van de radio voorziet hij de deelnemers van ontvanger, koptelefoon en antenne.Vijftien zenders, verspreid in en rondom TENT. en V2, zenden hun eigen compositie uit. Geïnspireerd op korte golfgeluiden, overlappen zij elkaar en vormen tezamen een metacompositie. Door verandering van positie, verandert ook de interpretatie van het geluid. Edwin van der Heide studeerde Sonologie aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en werkt als autonoom kunstenaar op het gebied van geluid, ruimte en interactie.

Marnix de Nijs, The Beijing Accelerator, 2006
Fascinated by the dynamics of the city of Beijing, Marnix de Nijs´ installation examines the precarious balance of machine, image and body in time and the effects that accelerated forces of gravity have on today's urban citizenry. By manipulating both elements separately, the installation plays with both physical and visual perception. Participants sit in a racing car seat attached to a motorized revolving arm and focus on a video projection which is simultaneously circulating with them. Using a joystick the ‘accelerators’ control their own tempo and direction, and are challenged to synchronize their own speed with that of the images. Faster than ever and against the earth’s gravitational pull ... the experience begins to tilt to a condition inducing a relative visual standstill. Rotterdam based artist Marnix de Nijs presents his works internationally and has recently been awarded with the Witteveen & Bos Art and Technology Prize.

Marnix de Nijs, The Beijing Accelerator, 2006
Gefascineerd door de dynamiek van de stad Beijing onderzoekt Marnix de Nijs met deze installatie enerzijds de precaire balans tussen machine, beeld en lichaam en anderzijds de effecten van de zich versnellende zwaartekracht op de hedendaagse stadsmens. Door beide elementen apart te manipuleren, speelt dit werk met zowel visuele als fysieke perceptie. De deelnemer zit in een raceautostoel die op een roterende arm is gemonteerd en kijkt naar een videoprojectie (van Beijing) die simultaan met hem/haar ronddraait. Met behulp van een joystick controleert de participant zijn eigen tempo en richting én wordt zo uitgedaagd zijn eigen snelheid met die van de beelden te synchroniseren. Sneller dan ooit en tegen de zwaartekracht van de aarde in, kantelt de ervaring tot een punt van relatieve visuele stilstand. Marnix de Nijs presenteert zijn werk op vele (inter)nationale mediafestivals. Hij heeft verschillende prijzen gewonnen, waaronder de Witteveen & Bos Art and Technology Prize in 2005.

Daan Roosegaarde/Peter de Man, 4D-Pixel Interactive Wall, 2004
The sense that architectural space is more than a collage of construction elements combined with a desire to use ‘interaction’ as a basic building material drives the 4D-Pixel wall. Developed as a responsive smart surface based on intelligent software and electromagnetic technology, the wall reacts physically to voice and sound. Its beauty is determined by the behaviour of the visitor, its shapes constantly evolving, reflecting new input collected from its immediate environment. Daan Roosegaarde is a recent graduate of the Berlage Institute, a Postgraduate Laboratory of Architecture. Peter de Man studied at the Saxion Hogescholen in Enschede specialising in interactive objects.

Daan Roosegaarde/Peter de Man, 4D-Pixel, 2004
Ontstaan uit het gevoel dat architectonische ruimte meer is dan een samenstelling van constructie elementen, en het verlangen ‘interactie’ als bouwmateriaal te gebruiken, ontwierpen zij de interactieve wand 4D-Pixel. Deze elektromagnetische wand met zijn ‘slimme oppervlakte’ reageert fysiek door middel van pixels op stem en geluid. De schoonheid van de wand wordt bepaald door het gedrag van de bezoeker; er ontstaat een vorm die nooit ‘af’ is, steeds in beweging door nieuwe input uit zijn omgeving. Na zijn opleiding aan de AKI te Enschede, studeerde Daan Roosegaarde aan het Berlage Institute, een Postgraduate Laboratory of Architecture te Rotterdam. Peter de Man studeerde aan Saxion Hogescholen te Enschede met een specialisatie in interactieve objecten.

Ælab, in/fluencing, 2005
The installation creates an interplay of invis­ible forces which reflect the translation of electromagnetic phenomena to nano- and micro­scopic levels. The intuitive understanding that Tesla had of zero point energy, or the idea of tapping into the atmosphere as a global source of self-sustaining energy, is played upon through an endless exchange of magnetic/voltage coordinates. Ælab, founded in Montreal by Stéphane Claude and Gisèle Trudel, is an artistic research unit focusing on an ecological and technological conscience rooted in the arts and sciences.

Ælab, in/fluencing, 2005
De installatie creëert een spel tussen onzichtbare krachten die een weergave zijn van de vertaling van elektromagnetische verschijnselen naar een nano- en microscopisch niveau. Nikola Tesla had het gevoel dat er zoiets als nulpuntenergie moest bestaan: het idee dat de dampkring kon worden gebruikt als een wereldwijde bron van duurzame energie. Met dat idee wordt hier gespeeld: een eindeloze uitwisseling van coördinaten van magnetisme en voltage. AElab, opgericht in Montreal door Stéphane Claude en Gisèle Trudel, is een kunstenaaduo  dat zijn onderzoek richt op een ecologisch en technologisch bewustzijn dat geworteld is in kunst en wetenschap.

Ælab, Sparks, 1999-2005
Sparks is a modular video series comprised of 5 capsules exploring the life of visionary inventor Nikola Tesla (1856-1943).

Jean-Pierre Aubé, Spying the TENT. / WdW workforce, in situ VLF installation
VLF (Very Low Frequency) receivers silently monitor the electronic flow within the TENT./WdW building. Aimed at CD-ROM drives, network cables, lighting fixtures or elevator control panels, the VLF receivers report back on the electromagnetic presence within the building in real time. A live generator decodes the information and broadcasts the data through four speakers and a 3-D model. Sound artist Jean-Pierre Aubé, has been exploring various electromagnetic phenomena via VLF since 2000, including sounds ‘captured’ live from the aurora borealis in Finland.

Jean-Pierre Aubé, Spying the TENT. / WdW workforce, 2006
ULF (Ultra Lage Frequentie) ontvangers registreren in stilte de elektronische stromen binnen het gebouw van TENT./WdW. De ULF-ontvangers zijn gericht op cd‑rom drives, netwerkkabels, lichtarmaturen en bedieningspanelen van liften en doen in real time verslag van de elektromagnetische velden in het gebouw. Een generator ontcijfert de informatie en zendt de gegevens uit via vier luidsprekers en een 3D-model. Geluidskunstenaar Jean-Pierre Aubé doet al sinds 2000 met ULF onderzoek naar verschillende elektromagnetische verschijnselen, waaronder geluiden die hij in Finland ‘opving’ van het noorderlicht.

Simone Jones , Camera Exercises, 2001
Camera Exercises is inspired by the artist’s interest in levitation as a fantastical phenomenon. The 16 mm film refers to the early cinematic works of George Melies as well as the films of performance art from the 1970s. Just as electricity and electromagnetism function as invisible forces, Camera Exercises presents the impossible nature of a floating body upheld by an unseen power that defies the earth’s gravitational pull. For Simone Jones, who teaches at the Ontario College of Art and Design, technology functions as both an extension of the human body and as a physical manifestation of thought and desire.

Simone Jones, Camera Exercises, 2001
Camera Exercises komt voort uit de belangstelling van de kunstenaar voor levitatie als een denkbeeldig verschijnsel. De 16mm-film verwijst naar het vroege werk van George Mélies, en naar de films van de performancekunst uit de jaren 1970. Net zoals elektriciteit en elektromagnetisme als onzichtbare krachten werkzaam zijn, verbeeldt Camera Exercises de onmogelijkheid van een zwevend lichaam, omhoog gehouden door een onzichtbare kracht die de zwaartekracht trotseert. Simone Jones, die lesgeeft aan het Ontario College of Art and Design, ziet technologie enerzijds als een uitbreiding van het menselijk lichaam, anderzijds als een fysieke manifestatie van gedachten en verlangens.

Marie-Jeanne Musiol, Bodies of Light, 2005
A wall of images gradually lights up to reveal the natural energy of the living world. Consisting of 60-100 light boxes triggered by an electronic eye Bodies of Light gradually increases in intensity creating an experience of cosmic illumination, before going back to dark until a new visitor comes in. Marie-Jeanne Musiol experienced the limits of photographic representation while working in Auschwitz in the 1990’s. After experiencing such a charged site she began exploring means to directly record the luminous imprints of electromagnetic fields around biological bodies.

Paulette Phillips, Homewrecker #1, 2005
Homewrecker #2, 2005
Homewrecker examines physical levitation through the ethereal phenomena of telepathy, hypnosis, attraction and electromagnetism. The 16mm film loop, reminiscent of early cinema, is shot in such a way that the space around a woman, enacting a force­ful gaze, appears to contract and expand. Juxtaposed with a quizzical electromagnetic sculpture hovering in space the installation refers to the early histories of alternating current and cosmology. Paulette Phillips is an artist and Associate Professor of Art at The Ontario Col­lege of Art and Design.

Paulette Phillips, Homewrecker #1, Homewrecker #2, 2005
Homewrecker onderzoekt levitatie aan de hand van etherische verschijnselen als telepathie, hypnose, aantrekkingskracht en elektromagnetisme. De filmloop, die doet denken aan de begintijd van de cinema, is zo opgenomen dat de ruimte rond een vrouw - die strak voor zich uit kijkt - lijkt samen te trekken en uit te zetten. Door de combinatie met een speelse elektromagnetische sculptuur die in de ruimte zweeft, verwijst deze installatie naar de begindagen van de wisselstroom en de kosmologie. Paulette Phillips is kunstenaar en Associate Professor of Art aan het Ontario College of Art and Design.

Catherine Richards, Shroud/Chrysalis, 2000
Shroud/Chrysalis is a performative interactive installation in which spectators are invited to be wrapped in a copper fabric shielding by two female attendants. When wrapped, the spectator becomes totally immersed in a wireless circuit, lying on a glass table inspired by those used in early electricity treatments to unground patients. Unplugging users of their electromagnetic environment Shroud/Chrysalis reverses the accepted notion of wireless signals that habitually submerge us. Is it a body bag or the signal of a post-human rebirth? Catherine Richards is a visual artist working with old and new technologies.

Catherine Richards, Shroud/Chrysalis, 2000
Shroud/Chrysalis is een interactieve performance-installatie waarbij toeschouwers worden gevraagd zich door assistenten te laten inwikkelen in een laken van isolerend koperdoek. De ingepakte toeschouwer ligt dan, geheel omgeven door zijn eigen elektriciteitsveld, op een glazen tafel die gemodelleerd is naar de tafels die werden gebruikt bij de allereerste behandelingen met elektriciteit om patiënten te ontaarden. Door gebruikers los te koppelen van hun elektromagnetische omgeving bewerkstelligt Shroud/Chrysalis een omkering van de algemeen aanvaarde notie van draadloze signalen die ons gewoonlijk omringen. Is dit een lijkenzak, of het teken van een posthumane wedergeboorte? Catherine Richards is een beeldend kunstenaar die werkt met zowel oude als nieuwe technologie.

Jocelyn Robert, Saint-Georges et le Dragon, 2004
Two video animations, each with their own rhythm, play in loops. One shows a typewriter tracing the accumulation of time, while the other shows time, as the movement of a pedestrian moving step by step closer to the typewriter. When getting too close, the pedestrian abruptly jumps back and starts over in its own Sisyphusian loop once again. The work is inspired not by the history of Nikola Tesla but by the fact that there actually is such a history. Jocelyn Robert is founder of the Avatar artist-run centre in Quebec City, trained as an architect, and works on the composition of interactive computer pieces.

Jocelyn Robert, Saint-Georges et le Dragon, 2004
Twee videoanimaties, elk met een eigen ritme, spelen continu door. In de ene zien we een schrijfmachine die de opeenhoping van tijd volgt, terwijl de andere de tijd weergeeft als de beweging van een voetganger die stap voor stap de schrijfmachine nadert. Zodra de voetganger te dichtbij komt, springt hij abrupt terug en begint z’n Sisyfus-achtige wandeling opnieuw. Dit werk is niet zozeer gebaseerd op de geschiedenis van Nikola Tesla, maar eerder op het feit dat een dergelijke geschiedenis ook echt bestaat. Jocelyn Robert is oprichter van het door kunstenaarsinitiatief Avatar in Quebec City, studeerde voor architect en houdt zich bezig met het componeren van interactieve computerwerken.

David Tomas, Matrix for Yellow Light, 2005
Featuring an automatic Power Point presentation and a gold spinning disc sandwiched between two large glass plates, the installation explores how knowledge could be articulated in the twenty-first century. Using today’s language for organizing visual and audio-based information the piece explores the possibilities embodied in a given medium (sound) and the fictions of its own technological environment. The work points to a strange and exotic science fiction world where information might have intelligence. David Tomas is an artist/writer whose multimedia works explore the trans cultures of science, anthropology, technology, and their imaging systems.

David Tomas, Matrix for Yellow Light, 2005
Met een automatische PowerPoint-presentatie en een draaiende gouden schijf tussen twee grote glasplaten, toont deze installatie hoe kennis kan worden verwoord in de 21^e eeuw. Het werk gebruikt de taal waarmee tegenwoordig visuele en auditieve informatie wordt geordend en onderzoekt daarmee de mogelijkheden die een bepaald medium (geluid) in zich draagt en tegelijk ook de ficties van z’n eigen technologische omgeving. De installatie refereert aan een vreemde, exotische sciencefictionwereld waarin informatie wel eens levend en intelligent zou kunnen zijn. David Tomas is een kunstenaar/schrijver die in zijn multimediawerken onderzoek doet naar de overlappende culturen van wetenschap, antropologie, technologie en hun beeldvorming.

Norman T. White, Abacus, 1974
Abacus was designed and constructed while the artist was experimenting with the creation of chaotic systems using the simplest possible principles. Four out-of-phase oscillators induce and determine the speed of tiny tubes shuttling back and forth across metal hoops. Employing random and structured principles working in harmony to produce a chance effect - partially predictable, partially not - Abacus creates a semblance of autonomous life. Norman T. White presented his first major electronic work in 1969 at the Brooklyn Museum of Art and has been exhibiting his electronic and robotic work internationally ever since.

Norman T. White, Abacus, 1974
Abacus is ontworpen en gemaakt toen de kunstenaar aan het experimenteren was met het scheppen van chaotische systemen vanuit zo eenvoudig mogelijke beginselen. Vier oscillatoren (die uit fase zijn) induceren en bepalen de snelheid van kleine buisjes die heen en weer schieten langs metalen bogen. Door het toepassen van zowel willekeurige als gestructureerde beginselen die in harmonie een toevalseffect teweegbrengen – deels voorspelbaar, deels niet – creëert Abacus iets wat op een autonome levensvorm lijkt. Norman T. White presenteerde zijn eerste belangrijke elektronische werk in 1969 in het Brooklyn Museum of Art en heeft sindsdien in vele landen zijn elektronische kunst en robotwerken tentoongesteld.

Craig Baldwin, Spectres of the Spectrum, 1999
Spectres of the Spectrum is a feature-length 16mm film utilizing old ‘kinescopes’ (filmed records of early TV broadcasts) to create an eerie ‘media-archaeological’ sci-fi time-travel tale. Threatened by the ‘New Electromagnetic Order’, a young telepathic woman helps search for a way to save the planet from a futur­istic war-machine based on the real life HAARP- High-Frequency Active Auroral Research Program, a sophisticated research component of the Star Wars weapons arsenal. Craig Baldwin is an inde­pendent filmmaker, programmer and media archaeologist using pirated footage to subvert conventional documentary.

Craig Baldwin, Spectres of the Spectrum, 1999
Spectres of the Spectrum is een 16mm-film van speelfilmlengte die gebruik maakt van oude ‘kinescopes’ (zeer vroege televisie-uitzendingen die op film zijn vastgelegd) om een mysterieus ‘media-archeologisch’ sciencefictionverhaal op te zetten waarin ook tijdreizen een rol speelt. Bedreigd door de ‘Nieuwe Elektromagnetische Orde’, helpt een telepathische jonge vrouw met het zoeken naar een manier om de planeet te behoeden voor een futuristische oorlogsmachine. Deze machine is gebaseerd op het werkelijk bestaande HAARP (High-Frequency Active Auroral Research Program), een verfijnd research-onderdeel van het Star Wars wapenarsenaal. Craig Baldwin is een onafhankelijke filmmaker, programmeur en media-archeoloog die geroofde beelden gebruikt om de conventionele documentaire te ondermijnen.

Mateusz Herzcka, Life Support Systems: Vanda, 2005
Life Support Systems explores ideas of a future existence for living organisms in attempting to achieve the milestone of artificial intelligence. Starting with the orchid Vanda Hybrida, which has both inspirational beauty, as well as behavioral simplicity, an electrolytic system uploads the organism’s behavioral characteristics. Once the living individual is disconnected, its emergent virtual counterpart will continue to generate signals which mimic the original. Kept ‘alive’ inside computer media such as hard disks, servers, and networks this newly created virtual organism can now exist indefinitely. Mateusz Herzcka teaches at the Willem de Kooning Academie, Rotterdam and creates conceptual audiovisual pieces as a software artist and performer.

Mateusz Herzcka, Life Support Systems: Vanda., 2005
Life Support Systems onderzoekt ideeën voor toekomstige leefvormen van organismes door te proberen de mijlpaal van kunstmatige intelligentie te bereiken. Het startpunt is de orchidee Vanda Hybrida, die zowel inspirerend mooi is als gedragsmatig simpel. Een elektrolytisch systeem slaat de gedragskenmerken van de plant op in een computer. Zodra het levende organisme ontkoppeld is, gaat de virtuele tegenhanger door met het genereren van signalen die het origineel nabootsen. ‘In leven’ gehouden in computermedia als harde schijven, servers en netwerken kan dit zojuist geschapen virtuele organisme tot in de oneindigheid voortbestaan. Mateusz Herzcka doceert aan de Willem de Kooning Academie te Rotterdam en maakt als softwarekunstenaar en performer conceptuele audiovisuele werken.

Carsten Nicolai, Model for Visualisation of Sound, 2001
(Libra Art Collection, courtesy Galerie EIGEN+ART Leipzig/Berlin)
This project enables the visualization of sound based on the impact of magnetic fields on an electronic beam. The sound-track, crafted specifically for this project, comprises of a precise constellation of sinus sounds. A coil within the electron diffrac-tion tube receives these frequencies, converting them into a magnetic field whose impact becomes visible in the form of the modulation of a blue elec-tronic beam. This phenomenon is reminiscent of utopian experiments of the past that tried to combine the elements light and sound. Carsten Nicolai uses electronic sound and visual art as a hybrid tool to create his own microscopic view of creative processes.
(Photograph by Uwe Walter)